5/20/14

Εξορία

Τιμωρία στη γωνία. Προσπαθώ να κοιτάξω με τα πισινά μου μάτια μήπως δοξάζεις την υπομονή. Πρώτη μου φορά. Σου φωνάζω με ψιθύρους να με βγάλεις πιο νωρίς μα ίσως απολαμβάνεις την επιβλητικότητά σου, τις αποφάσεις που τηρώ χωρίς να ξέρω ότι αποφασίστηκαν. Δικαστήριο.
Δε λέω τίποτα, καταδικάζομαι ν'απαντώ μόνο σε ερωτήσεις και να μετρώ τις λέξεις μου  μή και πέσω στην πλάνη της απάντησης. Αν μπορούσα θα ζητούσα επανεξέταση. Να ανοίξουν τα κρυφά έγγραφα και να καλέσω μάρτυρες να με υπερασπιστούν όπως εγώ δε μπόρεσα ποτέ. 
Σκληρό πράγμα η αποξένωση. 
Ένα βήμα πριν χαθεί το τίποτα. 

5/17/14

Σιωπές Ι

Εισπνοή βαθιά 
Εκπνοή βαριά.

Ανασαίνω το χρόνο με το στόμα και μου βγαίνει απ' τη μύτη. 

5/15/14

Βραδινός λιθοβολισμός, 
πέτρινες σκέψεις,
χάρτινες απερισκεψίες .


Στεγνά δάκρυα που ψάχνουν την λίμνη τους, να φωλιάσουν σε γλυκά νερά, να σμίξουν οι παθόντες στις παράγκες-συμπαθούντες στης λύπης τους τα σωθικά. Να σκαλίσουν διαμάντια φερμένα απ' ορυχεία σκοτεινά, στην πρώτη τους λάμψη να αντικρίσουν τη λαχτάρα του φονιά που δεν κατάφερε ποτέ του να σκοτώσει...