6/24/17

Do you look into the mirror to remind yourself you´re there?

Σηκώνομαι απ'το κρεβάτι νωρίς (9.40 π.μ), η πρώτη μου σκέψη είναι το πρωινό μου. Με ευχαριστεί το πρωινό μου και με ευχαριστεί η συνέπεια του στο να με ευχαριστεί. Δε χρειάζεται να σηκωθώ αμέσως. Παίρνω το χάπι μου, δε με ευχαριστεί αυτή η συνέπεια, αλλά με ευχαριστεί το πρωινό μου που έπεται κι έτσι συμμορφώνομαι. Δεν το έκανα παλιά.
Παίρνω το χάπι μου, 9.00 π.μ, περιμένω... Είναι ακόμα νωρίς. Αυτό με ευχαριστεί. Ξανακοιμάμαι διότι καλύτερα να μένω ακίνητη. Η ακινησία μου δε με ευχαριστεί, εκ των υστέρων. Τη μετανιώνω όπως τον ύπνο. Μου δημιουργεί τύψεις. Δεν μου συνέβαινε παλιά.

-Γιατί;
με ρωτάει,
και δεν ξέρω πως να του πω ότι έχω ξοφλήσει.


Τί είναι όλα αυτά μέσα μου; 




-και το πρωινό πάντα έπεται...